سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
239
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در هاشمه و منقله و نيز شكستن استخوانها قصاص ثابت نيست زيرا در چنين قصاصى ضرر متحقّق است . شارح ( ره ) مىفرماين : در مورد جنايت هاشمه و منقله همانطورى كه مرحوم مصنف فرمودهاند قصاص ثابت نيست چنانچه در شكستن استخوانها نيز قصاص مشروع نمىباشد زيرا استيفاء اين گونه از جنايات موجب اضرار بنفس جانى است . و از اين گذشته اساسا هاشمه و منقله را نمىتوان عينا مراعات كرد و به همان اندازهاى كه به مجنى عليه وارد شده بدون كم و زياد در جانى وارد ساخت و وقتى استيفاء ممكن نبود لاجرم به بدل آنكه اخد ديه است منتقل بايد شد . قوله : فى الهاشمة للعظم : هاشمه در اصطلاح آن است كه بواسطه جنايت استخوان بشكند اگرچه مسبوق به جراحت نباشد . قوله : و المنقّلة له : ضمير در [ له ] به عظم راجعست و مقصود از [ منقله ] آن است كه بواسطه جنايت استخوان از مكان خودش به جاى ديگر رفته باشد بطورى كه اصلاح و بهبودى آن موقوف است به جاى خودش نقل داده شود . قوله : و لا فى كسر العظام : يعنى شكستن استخوانهاى نقاط ديگر بدن . قوله : لتحقّق التعزير : مقصود از [ تعزير ] ضرر مىباشد . قوله : بنفس المقتص منه : يعنى جانى . متن : ) و يجوز القصاص قبل الاندمال أي اندمال جناية